wander to angielskie słowo na poziomach A2-B1,
które po polsku znaczy: błądzić; odbiegać myślami, błąkać się; włóczyć się.
Poniżej znajdziesz przykłady użycia z autentycznych artykułów BBC.
Znaczenia:
błądzić; odbiegać myślami
B1przenośne
błąkać się; włóczyć się
A2
Przykłady użycia:
wander: błąkać się; włóczyć się
We wandered around the old town after dinner.
A2
Po kolacji błąkaliśmy się po starym mieście.
We wandered through the old town for an hour.
B1
Przez godzinę błąkaliśmy się po starym mieście.
wander: błądzić; odbiegać myślami
My mind tends to wander during long meetings.
B1
W czasie długich spotkań mój umysł ma tendencję do błądzenia.
straybyć luźnym, zabłąkanym, odstawać, błąkać się, przypadkowy, zabłąkany, luźny, odstający, pojedynczy, zboczyć z drogi, odbiec od właściwego kierunku