impairment to angielskie słowo na poziomie C1,
które po polsku znaczy: upośledzenie; osłabienie, upośledzenie; zaburzenie.
Poniżej znajdziesz przykłady użycia z autentycznych artykułów BBC.
Znaczenia:
upośledzenie; osłabienie
C1
upośledzenie; zaburzenie
C1
Przykłady użycia:
impairment: upośledzenie; osłabienie
The condition can lead to hearing impairment.
B2
To schorzenie może prowadzić do upośledzenia słuchu.
The injury caused temporary speech impairment.
C1
Uraz spowodował tymczasowe zaburzenie mowy.
The condition may cause hearing impairments.
C1
Ten stan może powodować zaburzenia słuchu.
impairment: upośledzenie; zaburzenie
Sleep loss can lead to cognitive impairment.
C1
Brak snu może prowadzić do zaburzeń funkcji poznawczych.
Vision impairments can make reading difficult.
C1
Zaburzenia wzroku mogą utrudniać czytanie.
W artykułach
Słowo impairment pojawia się w tych artykułach BBC: