isolated

Znaczenia:

• odizolowany, samotny C1
• odizolowany; odcięty od reszty C1
• odosobniony C1
• odosobniony, izolowany C1
• odosobniony, pojedynczy C1
• odosobniony; odrębny C1

Przykłady użycia:

isolated: odosobniony; odrębny

• This was not an isolated incident. B2

  To nie był odosobniony incydent.

• This is not an isolated case. B2

  To nie jest odosobniony przypadek.

• They only found isolated cases of the problem. B2

  Znaleźli tylko pojedyncze przypadki tego problemu.

isolated: odizolowany, samotny

• Living far from town, they felt isolated for months. B1

  Mieszkając daleko od miasta, czuli się odizolowani przez wiele miesięcy.

• After moving abroad, he felt isolated for a few months. B2

  Po przeprowadzce za granicę przez kilka miesięcy czuł się odosobniony.

• The village is isolated from the nearest town. B2

  Wioska jest odizolowana od najbliższego miasta.

• The island is isolated from the rest of the country. B2

  Ta wyspa jest odizolowana od reszty kraju.

• They lived in an isolated town in the mountains. B2

  Mieszkali w odosobnionym miasteczku w górach.

isolated: odosobniony

• He felt isolated after moving to a new city. B1

  Czuł się odosobniony po przeprowadzce do nowego miasta.

isolated: odizolowany; odcięty od reszty

• The village is isolated by mountains in winter. B1

  Zimą wioska jest odizolowana przez góry.

isolated: odosobniony, izolowany

• The village is isolated from the nearest town. B1

  Wioska jest odizolowana od najbliższego miasta.

• The village is isolated from the nearest town. B2

  Wieś jest odizolowana od najbliższego miasta.

isolated: odosobniony, pojedynczy

• The doctor found an isolated case of the infection. B2

  Lekarz wykrył pojedynczy przypadek zakażenia.