Poziom trudności: B2
Źródło: https://www.bbc.com/future/article/20201109-what-other-cultures-can-teach-us-about-forgiveness
What other cultures can teach us about forgiveness
Forgivingwybaczając someone else can have a positive effect on your life, but exactly how you forgivewybaczyć, przebaczyć someone depends on where in the world you are from.
There is a simple step we can all take that could reducezmniejszać, ograniczać our stress levelspoziom stresu, our risk of heart diseasechoroba serca and mental illnesschoroba psychiczna. It can prevent cognitivepoznawczy decline in later lifew późniejszym wieku, help you live longer, earn more money and be happier. While it is no substitutezastępstwo, zamiennik for a healthy diet and regular exerciseregularna aktywność fizyczna, it costs nothing and can be done in seconds. All of this can be yours in exchange forw zamian za three little words: “I forgive you.”
It is remarkableniezwykły to think that this simple phrase can be so impactfulwywierający duży wpływ. And these are just the benefits to the forgiver – so consider the unburdeninguwalnianie od ciężaru of guilt on the part ofze strony the transgressorwinowajca too. But an act of forgiveness doesn’t have to follow an apology. Even ifnawet jeśli the person who offended you shows no remorsewyrzuty sumienia, you can forgive them and reap the benefitsczerpać korzyści.
“I don’t know if there is a spheresfera; dziedzina of your life that will not be positively impactedpozytywnie wpłynięty; korzystnie dotknięty by being more forgivingbycie bardziej wyrozumiałym; bardziej skłonnym do wybaczania,” says Loren Toussaint, a psychologist who studies forgiveness at Luther College, Iowa, US. For Toussaint, there’s no argument for holding back an olive branchgest pojednania; wyciągnięcie ręki na zgodę.
If you think of our culturalkulturowy influences, too, forgivenesswybaczanie; przebaczenie is everywhere. Is there a culture or religionreligia on this planet that does not encouragezachęcać; sprzyjać reconciliationpojednanie whether with your God or fellow humanbliźni; drugi człowiek?
However, despite how seeminglypozornie, zdawałoby się near-universalniemal powszechny, prawie uniwersalny forgivenessprzebaczenie, wybaczenie is, not all acts are created equalsą równe / jednakowe pod względem wartości. Our cultures and our personal psychologiespsychika, sposób myślenia affectwpływać na how we choose to offer forgivenessprzebaczenie, wybaczenie, and the benefits that come with it.
“When you cross cultural bordersgranice, it becomes not important, but crucialkluczowy, niezwykle ważny, that the approach towards forgivenessprzebaczenie, wybaczenie be culturally sensitivewrażliwy kulturowo, uwzględniający różnice kulturowe and appropriateodpowiedni, stosowny,” says Toussaint. An act of forgivenessprzebaczenie, wybaczenie in one culture might mean something completely different in the other – it might actually make tensionsnapięcia, konflikty worse.
You might also like:
Are there universally-recognisedpowszechnie uznawane qualities to forgivenessprzebaczenie that are the same around the worldna całym świecie? And what can we learn about the differences between our forgiving tendenciestendencje?
The reasons we forgive
Western countries like the US or the UK tend to have more individualisticindywidualistyczny cultures, which means Western people often put personal gainosobista korzyść before helping the wider groupszersza grupa (whether that is their family, friends or colleagues). Other countries, like those in Asia and Africa, are more inclinedskłonny to put the group firststawiać grupę na pierwszym miejscu – these are called collectivistickolektywistyczny cultures.
It is broadly truew dużej mierze prawdziwe that individualists use forgivenessprzebaczenie to relievezłagodzić, odciążyć a burdenciężar, brzemię, clear their consciencesumienie, or to feel they have done the right thingto, co słuszne. Collectivists by comparison, use forgivenessprzebaczenie to preservezachować, utrzymać social harmonyharmonia, zgodne relacje. For the latterten drugi, ten ostatni z wymienionych, forgivenessprzebaczenie might be offered even if that individual still feels resentmenturaza, żal, niechęć towards their transgressorwinowajca, osoba łamiąca zasady, because it is their dutyobowiązek to keep the group happy.
These are broad observations – some people from the West can have more collectivistickolektywistyczny traits and vice versai odwrotnie. “There is typically as much variabilityzmienność; zróżnicowanie within a group as across groups,” says Toussaint. “It really amounts more tooznacza raczej; sprowadza się bardziej do an individual worldviewświatopogląd than cleanly sliced across cultures.” But on averageśrednio cultures tend to divide along these linesdzielić się według tych linii; przebiegać według tych podziałów, and as a resultw rezultacie, the language and strategies we use for forgiving are similarly divided.
Some psychologistspsychologowie describe forgivenessprzebaczenie as having two separate typesoddzielne rodzaje.
On one handz jednej strony is decisionaldecyzyjny, dotyczący podjęcia decyzji forgiveness, which is colder, cognitivepoznawczy, związany z myśleniem and analyticalanalityczny. A collectivistkolektywista; kolektywistyczny might decide to forgive after weighing uprozważać, brać pod uwagę whether it will keep the group happy. The choice to be made by a collectivistkolektywista; kolektywistyczny is: will drawing a line underzamknąć sprawę i przestać do niej wracać this offenceobraza; przewinienie be the best thing for everyone else?
The other type is emotional forgiveness – where reconciliationpojednanie is offered to satisfyzaspokajać an emotional need in the transgressedskrzywdzony; ten, wobec którego popełniono wykroczenie and as a result is more common in individualisticindywidualistyczny people. This is sometimes used to explain the difference between collectivistickolektywistyczny and individualisticindywidualistyczny approachespodejścia. But it might not always be that simple.
Does putting the needs of the group firststawianie potrzeb grupy na pierwszym miejscu leave the forgiver dissatisfiedniezadowolony? What about their emotional needs?
“The question is whether emotional forgivenessemocjonalne przebaczenie, odpuszczenie w sensie uczuć follows decisional forgivenessprzebaczenie na poziomie decyzji, świadoma decyzja o wybaczeniu in collectivistickolektywistyczny, nastawiony na dobro grupy people,” says Toussaint. “Something called cognitivepoznawczy dissonancedysonans, brak zgodności might interfereprzeszkadzać, zakłócać.” In short, it’s difficult for people to say one thingjedno, coś przeciwnego and believe another – our brains struggle to allow two contradictorysprzeczny, wzajemnie wykluczający się thoughts to exist and it creates additional psychologicalpsychologiczny stress. As a result, if we say we believe something, that belief tends to materialiseurzeczywistnić się, zmaterializować się.
“To decide you will forgive and then withholdwstrzymywać; powstrzymywać się od it emotionally for most individuals would be very disconcertingniepokojący; wytrącający z równowagi,” says Toussaint. “Sometimes, especially when acts of forgivenessprzebaczenie; wybaczenie are made public, they draw us emotionally in line withzgodnie z; w zgodzie z those commitments.”
This reasoningrozumowanie; tok rozumowania is one reason why vegetarianismwegetarianizm and veganismweganizm can become an entire life philosophyfilozofia; światopogląd for some people, and not just a diet. They believe the reasons for their diet are important and it permeatesprzenika; ogarnia elsewheregdzie indziej; w innych miejscach – such as in the clothes they buy and charitiesorganizacje charytatywne they support. Likewisepodobnie; tak samo, for someone who arrives at a cold, calculatedwyrachowany; przemyślany reason to forgive, it is likely that the emotional satisfaction will follow suitpostąpić tak samo; zrobić to samo co inni. Perhaps then, if you want to benefit from being more forgivingwybaczający; pobłażliwy, you can start by deciding to forgive even if you are not yet emotionally investedzaangażowany emocjonalnie.
How do you say “I forgivewybaczyć, przebaczyć you”?
Language plays an important part in our interpretationinterpretacja, rozumienie of emotionsemocje. It’s very common for feelings to manifestujawniać się, przejawiać się in different ways depending onw zależności od the language you speak. The people of Tahiti, for example, have no word fornie mieć słowa na “sadness”, writes Lisa Feldman Barrett, a neuroscientistneurobiolog at Northeastern University in Boston, Massachusetts, and author of How Emotionsemocje Are Made.
“When TahitiansTahitańczycy are in a situation that a Westernerzachodnia osoba / człowiek z Zachodu would describe as sad, they feel illźle się czuć, być niedysponowanym, troubled, fatigued or unenthusiastic, all of which are covered by their broaderszerszy, bardziej ogólny term ‘pe'ape'a’’, which means ‘worries’,” she writes. Sadness is not one of their worries, instead their language is more specificbardziej precyzyjny, konkretny and sophisticatedwyrafinowany, subtelny. So, when a Westernerzachodnia osoba / człowiek z Zachodu might say they feel sad, a Tahitian might say they feel physicallyfizycznie, pod względem fizycznym sick, and due to cognitive dissonancedysonans poznawczy, a physical sensationodczucie, wrażenie cielesne follows.
The same is true of forgiveness. Take Hawaii, for example. As a US state, it is something of an outlierwyjątek; odstający przypadek. It is the only state never to have had a white majoritywiększość and scores 91 on the collectivismkolektywizm index (19 points higher than the second most collectivistickolektywistyczny state).